De positieve spiegel
Jongeren krijgen een interactieve oefening waarin ze dagelijks drie positieve eigenschappen of prestaties van zichzelf noteren. Deze worden opgeslagen en visueel weergeven in een ‘digitale spiegel’. Door middel van pattern recognition worden terugkerende thema’s in hun zelfwaardering geïdentificeerd. Algoritmen generen vervolgens gepersonaliseerde motiverende feedback en suggesties, zoals affirmaties of doelen. Decomposition helpt bij de opdelen van zelfvertrouwen in kleinere componenten (bijv. Zelfbeeld, sociale vaardigheden). Abstraction stelt jongeren in staat op patronen in hun eigen succes en groei te herkennen en hierop te reflecteren. Uit onderzoek blijkt dat herhaaldelijk focussen op positieve eigenschappen een positief effect heeft op zelfvertrouwen en mentale gezondheid (Lyubomirsky et al., 2005). Digitale interventies zoals deze zijn effectief gebleken in het verbeteren van zelfwaardering bij adolescenten (Scholten, Kelders & Van Gemert-Pijnen, 2019).
Figuur 7
